Choroba lokomocyjna, jak psu pomóc?
 
U psów należy rozróżnić chorobę lokomocyjną od lęku lokomocyjnego. Lęk lokomocyjny objawia się reakcjami lękowymi, niepokojem, uciekaniem lub chowaniem się , gdy tylko pies wyczuje , że planujemy zabrać go w podróż. Natomiast choroba lokomocyjna objawia się przeważnie nadmiernym ślinieniem się, wymiotami, niekontrolowanym oddawaniem moczu i kału (często biegunką), mdłościami. Pies jest raczej apatyczny, choć może popiskiwać lub szczekać. Temperatura ciała zwierzęcia może się gwałtownie obniżyć lub podnieść, obserwuje się też często przyspieszone bicie serca. Wiele psów cierpi na chorobę lokomocyjną, której objawy mogą być dla nich kłopotliwe. Najczęściej chorują psy młode, a pierwsze objawy pojawiają się już we wczesnych latach życia. Jednak główną rolę odgrywają czynniki indywidualne. Bywa, że choroba lokomocyjna zanika z czasem, a pies przyzwyczaja się do podróżowania. Aby zapobiec rozwinięciu się tej choroby warto uczyć psa jazdy samochodem i innymi środkami lokomocji  od najwcześniejszych lat. Starajmy się, aby pierwsze wycieczki kojarzyły się psu z przyjemnymi doznaniami np. podróż na działkę, na spacer itp.,  z pewnością nie może to być podróż do lecznicy, bowiem wrażenia z tego miejsca są odgórnie przez psy źle odbierane. Aby zminimalizować stres i nasilenie choroby u psa nią dotkniętego należy:
- wcześniej poprzez odpowiedni trening przyzwyczaić go do wnętrza samochodu
- zrezygnować z podania psu obfitego posiłku tuż przed podróżą
- robić częste postoje i wyprowadzać psa, by załatwił potrzeby fizjologiczne i odpoczął
- podczas postoju zapewnić psu dostęp do wody
- dodatkowo można  zredukować stres psa, zawiązując mu wokół szyi chustkę spryskaną specjalnym sprayem z psimi feromonami, które działają uspokajająco
- psom szczególnie źle znoszącym podróże podawane są specjalne preparaty farmakologiczne zazwyczaj na 1-2 godziny przed podróżą, ale stosować je można tylko po wcześniejszej konsultacji z lekarzem i w/g jego zaleceń.